Το AllWineStories έχει την ιδιαίτερη χαρά να φιλοξενεί την Χριστίνα Χρυσανθoπούλου, εμπνευστή και δημιουργό του Terraampeli, ενός ξεχωριστού εγχειρήματος που αναδεικνύει την τέχνη και την παράδοση του αμπελιού μέσα από μια σύγχρονη δημιουργική προσέγγιση.

 

 Μπορεί μια τυχαία συνάντηση με τη ρίζα του κλήματος να αφυπνίσει βαθιά συναισθήματα;

 Το Terraampeli γεννήθηκε με έναν τρόπο απροσδόκητο, όπως συμβαίνουν τα περισσότερα στη ζωή. Ένα ταξίδι στην Κρήτη, με έφερε σε επαφή μετά από χρόνια με το αμπέλι, το κρασί, την παραγωγή του, τα στάδια από το χωράφι στο ποτήρι και το σημαντικότερο σε βαθύτερη, συνειδητή γνωριμία με την ρίζα του κλήματος. Με αυτό το στριφογυριστό θαύμα που, όσο εμείς περιφερόμαστε στην επιφάνεια, εκείνο συστρέφεται στα βάθη της γης παράγοντας ένα έργο στο οποίο υποκλίθηκα, χωρίς να καλογνωρίζω γιατί μου προκάλεσε τέτοια έκρηξη συναισθήματος αυτοστιγμεί. Και έσπευσα να συλλέξω όσα περισσότερα κομμάτια του βρήκα στο παρακείμενο του σπιτιού που φιλοξενούμουν αμπελάκι, χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος στόχος.

 

 

 

 Πώς η νοσταλγία και η μνήμη μπορούν να μετατραπούν σε δημιουργική πράξη και χειροποίητη τέχνη;

 Εκ των υστέρων, συνειδητοποίησα πως στην θέασή του ξύπνησαν μνήμες παιδικές, από στιγμές βιωμένες με τον πατέρα μου, σε ένα άλλο οινοπαραγωγικό χωριό της Ηλείας από όπου φέρω την καταγωγή μου. Είχαμε κάποτε ως οικογένεια ένα αμπέλι, όπως και οι περισσότεροι της περιοχής που μας παρείχε τον σεβαστό οίνο της χρονιάς και όλες τις χαρές που η πορεία του από το χωράφι ως το κατώφλι έφερνε στις καρδιές μας. Κάτω από το σπίτι μας φυλάγαμε σε ειδικό δροσερό και σκιερό χώρο ένα βαρέλι με κρασί δικής μας παραγωγής, σε έναν τόπο λίγο μυστικό και κάπως απόκοσμο, ίσως και λίγο τρομακτικό στα παιδικά μου μάτια. Το αμπέλι μας πουλήθηκε σε ηλικία που δεν είχα λόγο και πέρασε από την ιδιοκτησία μας, μαζί με τις μυριάδες, ως δακρύων αναμνήσεις, σε άλλα χέρια. Ίσως κάποια νοσταλγία λοιπόν έβαλε πρώτα στο μυαλό και μετά στα χέρια μου την απόπειρα να δώσω δεύτερη ζωή σε αυτά τα σαγηνευτικά κομμάτια ρίζας. Τα έπλυνα στην γούρνα με τρεχούμενο νερό, τα στέγνωσα πρώτα στο φως του ήλιου και έπειτα αργά και νωχελικά στην ξυλόσομπα, μετά τα έκοψα σε κομμάτια, τα λείανα με γυαλόχαρτο, τα λουστράρισα και άρχισα να το μετατρέπω σε κοσμήματα, προσθέτοντάς τους, εκτός από τόνους αγάπης και φροντίδας, ημιπολύτιμες πέτρες ή απλές χάντρες. Όλα αυτά στην Κρήτη όπου περνούσα μεγάλο μέρος της ζωής μου τότε, οπότε ονόμασα την απόπειρα αρχικά Cretanlandspirit.

 

 

 

 Η εργασία με το αμπέλι ως παρηγοριά και πηγή νοήματος σε περιόδους προσωπικών αλλαγών;

 Ο κύκλος της λεβεντομάνας κάποτε ολοκληρώθηκε, ωστόσο το ταξίδι συνεχίστηκε και μάλιστα σε μια πορεία γνωριμίας ακόμη βαθύτερης με το αμπέλι. Αναζήτησα την εξιλέωση για το χαμένο, δικό μας μικρό αμπελάκι, αλλά και το αντίβαρο για όλες τις ενδιάμεσες, προσωπικές μου απώλειες, σε μεγαλύτερα τμήματα από το κλήμα τα οποία άρχισα να μετατρέπω, ακολουθώντας πάνω κάτω την προηγούμενη διαδικασία, σε φωτιστικά και διακοσμητικά στοιχεία. Κομμάτια από αμπέλι που συνέλεγα και εξακολουθώ να συλλέγω, από ταξίδια σε περιοχές της χώρας, οινοπαραγωγικές. Στο μεταξύ, η κόρη μου έφυγε για σπουδές, κάπως το σπίτι άδειασε και η όλη αυτή ενασχόληση ήρθε να καλύψει ένα κενό με τρόπο δημιουργικό και γενναιόδωρο στην επιστροφή της χαράς, της περηφάνειας και του νοήματος ζωής με κάποιον τρόπο.

 

 

 

 Πιστεύετε πως ένα απλό κομμάτι ξύλου, μια ρίζα, ένα παλιό βαρέλι που αποκτά νέα ζωή μπορεί να μας συνδέσει με τη φύση και την παράδοση;

 Κάπου στην πορεία αυτής της περιπλάνησης, γιατί έτσι βιώνω την εμπειρία, ήρθαν παροπλισμένα βαρέλια που τεμάχισα, έτριψα, έβαψα, στόλισα και μετέτρεψα σε κρεμάστρες. Προστέθηκαν βότσαλα και όστρακα, πέτρες και θαλασσόξυλα, δίνοντας μου μια αίσθηση πλούτου, συντροφιάς αλλά και ευθύνης. Το ταξίδι αισίως συνεχίζεται για το Terraampeli πλέον, σε μια μορφή κάπως μεγαλύτερης εξωστρέφειας, εξ ου και η παρούσα, τιμητική φιλοξενία στο Allwinestories, πίσω από το οποίο επίσης κρύβεται μια παρόμοια ανθρώπινη λαχτάρα. Για σύνδεση με τη φύση και για υπόκλιση στο αμπέλι. Εκείνο το ταπεινό «πλάσμα» που εξακολουθεί, αιώνες τώρα, να μοχθεί, από την μια άκρη της Ελλάδας ως την άλλη, παράγοντας σιωπηρά και αγόγγυστα το έργο του εκεί έξω, στα μικρά χωριά και τις κωμοπόλεις, στα χωραφάκια και τις απέραντες εκτάσεις, στο σκληρό αλλά φιλόξενο χώμα, ανάμεσα στις πέτρες, πάνω σε βουνά και ριζιμιά, σε δύσβατους λόφους και τραχεία κομμάτια γης, για να μπορούμε εμείς να λέμε: Στην υγεία μας!

 

 

 

Λίγα λόγια για τη δημιουργό Χριστίνα Χρυσανθοπούλου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε παιδαγωγικά και δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Λονδίνο. Θεωρεί το δημιουργείν βάλσαμο και τρόπο ζωής. Έχει εκδώσει τη συλλογή διηγημάτων "Χαμένες πλατείες" και το μυθιστόρημα "Ζοή με Όμικρον". Εργάζεται ως Διευθύντρια Σύνταξης στο clickatlife της Ναυτεμπορικής, ενώ επιμελείται και παρουσιάζει την εκπομπή Travel Times στην τηλεόραση του Ομίλου. 

Περιηγηθείτε στο Τerraampeli και θαυμάστε τις δημιουργίες της Χριστίνας Χρυσανθοπούλου εδώ: Christina Chrysanthopoulou (@terraampeli) • Φωτογραφίες και βίντεο στο Instagram

 Συντάκτης Μαρίνος Σκολαρίκος 11 Δεκεμβρίου 2025