Όπως όλα τα υβρίδια, το Baco Noir έχει σχεδόν εξαφανιστεί από το γαλλικό αμπελουργικό τοπίο», σχολιάζει ο Olivier Yobregat, αμπελογράφος στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αμπέλου και Οίνου (IFV). Η σημερινή καλλιεργούμενη έκταση ανέρχεται σε μόλις 40 στρέμματα (4 εκτάρια), έναντι 120.000 στρεμμάτων το 1958. Το IFV συνέταξε την αίτηση για την εγγραφή της ποικιλίας στον επίσημο γαλλικό κατάλογο αμπέλου.
Προερχόμενο από τη διασταύρωση της ποικιλίας Folle Blanche με μια ποικιλία Vitis riparia, το Baco Noir διαθέτει μια σειρά από ποιοτικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένου του οινικού του προφίλ. «Ο καρπός του δεν παράγει τους "foxy" (φοξέ) χαρακτήρες που συνδέονται με ορισμένα υβρίδια, ενώ τα κρασιά του είναι φρουτώδη, με βαθύ χρώμα, στρογγυλά στο στόμα και με επίπεδο οξύτητας που διατηρεί τη φρεσκάδα», προσθέτει ο Yobregat. Στον Καναδά καλλιεργείται ακόμη σε περισσότερα από 7.000 στρέμματα. Στο αμπέλι, ένα πλεονέκτημα των υβριδίων είναι η υψηλή τους ανεκτικότητα στο ωίδιο και τον περονόσπορο. Είναι ελαφρώς πιο ευπαθή στον βοτρύτη σύμφωνα με Αμερικανούς αμπελουργούς, στο black rot (μαύρη σήψη).
«Ώριμα φύλλα και τσαμπιά Baco Noir από επιτόπιες καταγραφές – φωτογραφικό αρχείο: Olivier Yobrégat»
Αντίστοιχα άγνωστο στη Γαλλία, το Σαββατιανό είναι η πιο ευρέως φυτεμένη λευκή ποικιλία σταφυλιού στην Ελλάδα, καλύπτοντας σχεδόν το 15% των συνολικών αμπελουργικών εκτάσεων της χώρας. Εδώ, δίνει κρασιά με μέτρια έως υψηλή οξύτητα —ανάλογα με το υψόμετρο και τις ημερομηνίες τρύγου— και αναδεικνύει νότες εσπεριδοειδών, λεμονιού, μήλου και λευκών ανθέων, που περιστασιακά συμπληρώνονται από μια βοτανική ή ορυκτή πινελιά που θυμίζει τσακμακόπετρα. Τα κρασιά είναι φρέσκα, εκφραστικά και προσβάσιμα, εναρμονισμένα εκ νέου με τις σύγχρονες προτιμήσεις της αγοράς.
Σύμφωνα με την επιστημονική βιβλιογραφία, το Σαββατιανό επιδεικνύει επίσης καλή αντοχή στην ξηρασία και την ικανότητα να ευδοκιμεί σε φτωχά ασβεστολιθικά εδάφη, ένα σαφές πλεονέκτημα αν λάβει κανείς υπόψη το υφιστάμενο κλίμα.
Πηγή:Vitisphere
Φωτογραφικό αρχείο: Olivier Yobrégat»
