Marinos Skolarikos, editor 24 March 2025

Του Ευαγγελισμού αύριο, η γιορτή της Παναγίας και η εθνική μας γιορτή για την 25^η Μαρτίου 1821. Εκατό  χρόνια μετά γεννιέται ο πατέρας μου, 1921, στην Αρκαδία εκεί που φούντωσε η Επανάσταση. Η σχέση μας με την Επανάσταση του 1821 περνά από το χωριό Ζυγοβίστι, πλησίον της ιστορικής Δημητσάνας,

Στην είσοδο του ιστορικού χωριού Ζυγοβίστι δεσπόζει ένα ογκωδέστατο μνημείο ως μαρμάρινο βιβλίο όπου στις μαρμαρένιες  του σελίδες αναγράφονται τα επώνυμα των 150 επίλεκτων πολεμιστών που αποτελούσαν την φρουρά των Αθανάτων, Το στρατιωτικό αυτό σώμα ήταν θα λέγαμε σήμερα ο προσωπικός στρατός του Κολοκοτρώνη. Ανάμεσα τους και πέντε ένδοξα μέλη της οικογένειά μας. Ένας εξ αυτών ο Μαρίνης Σκολαρίκος, ήταν ο τροφοδότης του Γέρου του Μωριά με ψωμί, τρόφιμα και κρασί.  Μα κρασί θα αναρωτηθεί κάποιος σύγχρονος οινόφιλος. Κι όμως υπάρχουν στοιχεία πως ο Κολοκοτρώνης έπινε κρασί κόκκινο και λευκό Φιλέρι, μαζί με τη φρουρά του.

Zυγοβίστι Αρκαδίας Μνημείο

Φτάνοντας στο σήμερα η καθιέρωση του μπακαλιάρου έχει να κάνει με την ανταλλαγή προϊόντων που επέβαλαν  οι Άγγλοι στους Έλληνες το 15^ο αιώνα. Τότε οι Άγγλοι έπαιρναν τη σταφίδα από την Πελοπόννησο και έδιναν στους Έλληνες παστό μπακαλιάρο. Η ανταλλαγή αυτή καθιερώθηκε σχεδόν αναντίρρητα.  

Ως συνοδευτικό για να αντιμετωπιστεί η αλμυρότητα του μπακαλιάρου ήρθε και η σκορδαλιά. Η Εκκλησία καθιέρωσε δυο περιόδους εκκλησιαστικών γιορτών, του Ευαγγελισμού και των Βαΐων, να καταναλώνεται ο παστός μπακαλιάρος και να διακόπτεται για λίγο η νηστεία.

Έχει προηγηθεί η ιεροτελεστία της παρασκευής του κουρκουτιού. Για επιτυχημένα αποτελέσματα, η Χρύσα Παραδείση αλλά και η Βέφα προτείνουν για το χυλό, τα εξής συστατικά, αφού έχει προηγηθεί το ξαρμύρισμα του παστού μπακαλίαρου.

Για το χυλό

3 αυγά, 3-4 κουταλιές νερό, λίγο αλάτι, αλεύρι που φουσκώνει μόνο του.

Κατάδυση του μπακαλιάρου  στο χυλό και τηγάνισμα σε καυτό λάδι.

Γαρνίρισμα του μπακαλιάρου με μαϊντανό και φέτες λεμονιού.

Στα ποτήρια μας η παραδοσιακή ρετσίνα από το Κτήμα Βασιλείου. Η χιλιοτραγουδισμένη ρετσίνα του ελληνικού κινηματογράφου γεννήθηκε κάτω από τον ήλιο της Αττικής.

Το Σαββατιανό που ενώθηκε με τα οινικά δεσμά του γάμου με τη ρητίνη προερχόμενη από τα καλυτερα πευκοδάση της περιοχής.

Ταξιδεύουμε στο Αιγαίο με προορισμό τη  Σαντορίνη. 

Ασύρτικο Σαντορίνης, δεξαμενής και με 4 μήνες παραμονή στις φίνες οινολάσπες  από το οινοποιείο Βενετσάνος. Πλουσιο, λιπαρό, με χαρακτηριστική δροσιστική οξύτητα.

Saint John Aσύρτικο από το οινοποιείο Βενετσάνος, το οποίο ωριμάζει σε αμφορείς. Ένα κρασί με όγκο, λιπαρότητα και χαρακτηριστική οξύτητα.

Γυρίζουμε στην κεντρική Ελλάδα και συγκεκριμένα στα Βάγια Βοιωτίας. Εδώ η οικογένεια Κατρισιώση οινοποιεί με πάθος  ένα διαφορετικό λευκό.

Ασύρτικο,  Θηβαική Γη από το ομώνυμο κτήμα. Το κρασί ωριμάζει σε βαρέλια ακακίας. Πλούσιο, γευστικό με συναρπαστική οξύτητα.

Στίγνατα λευκό Sauvignon Blanc  & Μαλαγουζιά, Θηβαική Γη, Πάντρεμα των δυο ευγενών ποικιλιών σε δρύινη εκδοχή.

Τώρα αν στο τελείωμα του γεύματος σερβιριστεί σιμιγδαλένιος χαλβάς τότε o Λιαστός  του οινοποιείου Βενετσάνος θα συμπληρώσει το πλούσιο τραπέζι σας και θα αφήσει άριστες εντυπώσεις.

Κλείνοντας ας θυμηθούμε το ποίημα του Κωστή Παλαμά:

Αυτό το  λόγο θα σας πω δεν έχω άλλο κανένα, μεθύστε με Αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!

Χρόνια πολλά!

Photo Credit: Allwinestories 2025